حدیده لوله آب و شیار زن لوله

استفاده نادرست می‌تواند باعث آسیب به لوله شود. رزوه یا شیار غیراستاندارد احتمال نشتی را افزایش می‌دهد. در برخی موارد حتی نیاز به تعویض کامل لوله ایجاد می‌شود. همچنین ایمنی سیستم کاهش می‌یابد. آموزش اپراتور نقش مهمی در جلوگیری از این مشکلات دارد.

خیر، این دو ابزار کاربردهای متفاوتی دارند. شیارزن برای اتصالات سریع و فشاری مناسب است، اما اتصال رزوه‌ای ایجاد نمی‌کند. حدیده زمانی استفاده می‌شود که اتصال پیچی و دائمی مدنظر باشد. در بسیاری از پروژه‌ها هر دو ابزار کنار هم استفاده می‌شوند. بنابراین جایگزینی کامل وجود ندارد، بلکه انتخاب وابسته به نوع اتصال است.

شیارزن هیدرولیک برای لوله‌های بسیار ضخیم و بزرگ طراحی شده است. نیروی هیدرولیک امکان ایجاد شیار دقیق بدون آسیب به ساختار لوله را فراهم می‌کند. این موضوع در صنایع نفت و پتروشیمی اهمیت زیادی دارد. همچنین دقت بالا باعث افزایش ایمنی اتصال می‌شود. به همین دلیل این ابزار در پروژه‌های سنگین انتخاب اول است.

شیار زدن امکان استفاده از اتصالات فشاری و کوپلینگ‌ها را فراهم می‌کند. این نوع اتصال نیاز به رزوه‌زنی یا جوشکاری ندارد و زمان نصب را به‌شدت کاهش می‌دهد. در پروژه‌های بزرگ صنعتی که تعداد اتصالات بالاست، این سرعت یک مزیت کلیدی محسوب می‌شود. همچنین باز و بسته کردن این اتصالات ساده‌تر است. به همین دلیل شیارزن در صنایع نفت، گاز و ساختمان‌سازی مدرن محبوب شده است.

زمانی که هدف ایجاد اتصال رزوه‌ای دائمی و کاملاً آب‌بند باشد، حدیده لوله گزینه مناسب‌تری است. رزوه‌زنی باعث می‌شود لوله و اتصال به‌صورت پیچی به هم قفل شوند و احتمال نشتی کاهش یابد. این موضوع در سیستم‌های آبرسانی، گازرسانی و خطوطی با فشار ثابت اهمیت زیادی دارد. حدیده بیشتر برای اتصالات سنتی و دقیق استفاده می‌شود، در حالی که شیارزن برای سرعت بالاتر طراحی شده است. بنابراین نوع اتصال موردنیاز، معیار اصلی انتخاب است.